Poezensnuit zoekt thuis

Lees eerst  onze  Voorwaarden van plaatsing

.

Wanneer er “Besproken tot nadere kennismaking” staat, betekent dit dat er al een afspraak is gemaakt met een mogelijke adoptant.
Wanneer er “Besproken”  staat heeft dat snuitje al een gouden mand gevonden en gaat binnenkort verhuizen.
Wij “reserveren”  geen snuitjes als ze nog niet ter adoptie zijn.

.

9d8b33c684d06cb3a9bd1830604cc875 (2)

Alle kittens die een gouden mand zoeken komen hier te staan.
Staan hier geen kittens bij, gelieve dan niet te mailen of wij andere kittens ter adoptie hebben.
 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.

.

Mel, Meau, Mya en Milly

Hallo allemaal. 

Wij, leuk speels en actief stel mogen op zoek naar onze gouden mand. 
Want ons pleegvrouwtje zegt dat het tijd is dat we de rest van de wereld gaan ontdekken. Nu zitten we op een leuke kattenkamer, maar we zijn wel heel benieuwd wat er verder te zien valt aan de andere kant van die deur.

mel

Mel

.

Mel

Mel is een lief maar ook ondeugend knulletje. Hij kijkt eerst wel even de kat uit de boom. Zodra hij het pleegvrouwtje hoort komt hij er meteen aan om zijn knuffeltjes te halen. Daar geniet hij enorm van, wat ook goed te horen is. Mel is een beetje bijzonder want hij heeft wat knikjes in zijn staart. Hier heeft hij totaal geen last van. 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Meau

Meau

.

Meau(Besproken tot nadere kennismaking)

Meau is een wat verlegen meisje,  al komt ze de laatste tijd steeds vaker om haar knuffeltjes vragen, dan gaat ze er ook echt voor liggen. Spelen met haar zusjes en broertje vindt ze helemaal geweldig. 

.

.

.

.

.

.

.

.

mya

Mya

.

Mya(Besproken tot nadere kennismaking)

Mya is een hele bijdehante tante. Erg nieuwsgierig en een hele goede hulp in de huishouding. Ze is altijd wel ergens mee bezig, maar neemt ook wel de tijd om even lekker bij het pleegvrouwtje te komen liggen. 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Milly

Milly

.

Milly

Milly is de kleinste van het stel, maar doet niet  onder voor haar grote broer en zusjes. Ze vindt het ook geweldig om met hun te stoeien. 
Ze is een heerlijke ondeugende lieverd. 

 

Als we twee aan twee geplaatst kunnen worden zou dat erg leuk zijn. En anders willen we graag een leuk jong en speels soortgenootje. 

Is er bij jullie genoeg speelgoed, waar we dan ook samen met het personeel mee willen spelen. Een krabpaal waar we helemaal tot bovenin kunnen klimmen, en lekker eten? 
Een veilige plek waar we zodra we groot genoeg zijn en fris neusje kunnen halen?
Dan hebben jullie waarschijnlijk het gouden mandje voor ons.

Mail dan naar mail@stichtingpoezensnuitjes.nl 
Vertel ons wat jullie te bieden hebben,  dan gaan wij onze koffertjes vast pakken. 

Wij zijn geboren op 1 mei 2022, en we zijn één keer gevaccineerd en gechipt.
Tot snel dan… kopjes Mel, Meau, Mya en Milly.
Wij verblijven nu in Elst bij Arnhem.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.

Bryan, Ferry, Anne & Marie.

Hallo lieve volgers van Stichting Poezensnuitjes,
Het is zover. Wij mogen op zoek naar onze gouden mand. Wij zijn de vierling – Bryan, Ferry, Anne & Marie.

Bryan&Ferry

Bryan & Ferry

Bryan
Zal ik maar met mij zelf beginnen, want volgens mijn pleegpersoneel ben ik, Bryan, een haantje de voorste. Ik sta echt overal vooraan. Ik ben de meest nieuwsgierige van het stel en nam zeker in het begin mijn broertje en zusjes overal mee naartoe. Ook naar die blafsnuit die hier in huis woont. Ik ben heel speels, heel knuffelig, kan heel hard snorren, ook zonder aanraking 😊. Ik speel met mijn broer en zusjes, met alles wat ze hier in huis hebben, probeer telkens de gang in te gaan, want daar lopen nog meer poezensnuiten rond, en daar wil ik ook kennis meemaken. Het is me dan ook al een paar keer gelukt en ben gewoon met die vier die hier permanent wonen, mee gaan eten 😊. Mijn pleegpersoneel noemt mij af en toe ook “een kraai”, omdat ik er direct aan kom rennen en aandacht opeis als ze de andere snuitjes aandacht geven. Nou ja zeg, alsof ik jaloers zou zijn. Ik vind het gewoon heerlijk om geaaid te worden. Ik vind het ook leuk om opgepakt te worden en met pleegvrouwtje door de kamer te lopen. Wat ook heel leuk is om te knuffelen en spelen met de blafsnuit, Sasa. Daar loop ik dan onderdoor, of soms overheen als ze op de grond ligt, geef haar likjes en samen met mijn broer en zusjes eten we mee uit haar bak. De blafsnuit vindt dat goed, maar ons pleegpersoneel niet, die halen ons steeds weg. Echt hè?! Samen eten is toch heel sociaal en gezellig. Maar genoeg over mij. Ik zal even mijn broer en zusjes gaan voorstellen.

Ferry
Ferry is mijn kleinere broertje en de meest afwachtende van ons. Toch doet hij uiteindelijk overal vrolijk aan mee. Hij speelt het meest met Anne. Die twee kunnen me toch een partijtje ruw spelen met elkaar. Rennen, vliegen, worstelen en daarna lekker bij elkaar uitrusten in een van de manden, op de bank of in de hangmat. Hij is net als ik grijs/wit, maar officieel heet dat blauw/wit. We zijn heel moeilijk uit elkaar te houden, maar als je goed kijkt, zie dat bij mij, Bryan, de witte streep boven de neus verder mijn kopje oploopt. Genoeg over ons mooie uiterlijk. Ik was over Ferry aan het vertellen. Hij vindt het ook lekker om geaaid te worden, kan ook snorren, maar zijn motortje heeft wat meer opstarttijd nodig. Waar hij heel goed in is, is om eten vragen, dan miauwt hij het hardst van ons allemaal en toch is hij de slankste 😊 Ook hij kan het goed vinden met de blafsnuit.

Naast Ferry heb ik ook nog twee zusjes. Ze hebben een prachtige lapjesjas in de kleuren blauw/crème/wit. Zij zijn veel makkelijker te onderscheiden. Anne’s kopje is namelijk heel mooi in twee verdeeld. De ene helft is blauw (ik zou grijs zeggen 😉) en de andere helft is crème.

Anne

Anne

Anne

Anne is heerlijk actief, speelt het meest met Ferry, maar eigenlijk spelen we allemaal met elkaar. Is grote fan van Sasa. Zoekt haar steeds op, en wil graag tegen haar aanliggen. Anne speelt graag met de balletjesdoos. Probeert enthousiast het balletje uit de doos te halen, en mept er heerlijk op los. Loungen in de hangmat vindt ze ook heerlijk, net als het relaxen met zijn viertjes in de radiatorhangmat, de krabpaalhuisjes en de heerlijke knuffelmand. De snorstand van haar motortje staat ook op hoog. Net als bij mij en Marie hoef je haar niet aan te raken. Snorren op afstand werkt perfect. In het begin was Anne nog een beetje terughoudend, maar nu loopt ze ook overal vooraan. Is ook heel nieuwsgierig en wil ook graag de andere kamers proberen te ontdekken.

Marie

Marie

Marie

Last but not least, mijn zusje Marie. Marie en ik spelen heel graag met elkaar. Waar ik ga, daar gaat Marie meestal ook. Marie is ook nieuwsgierig, speelt net als Anne graag met de balletjesspeeldoos. Rent en vliegt ook graag door de kamer. Ze vindt de kattenkruidplanten heel interessant. Niet alleen om van te eten, maar ook om als speelgoed te gebruiken. Samen met Anne gebruikt ze deze planten om op te stoeien en om te gooien. Ja, we zijn eigenlijk best donderstenen, maar zeg nou zelf; Dat is toch hartstikke leuk. We zijn tenslotte kittens 😊. De snormotor van Marie is ook op afstand afgesteld. Ze houdt ook erg van aaien en ook zij is gek op de blafsnuit.

Wij vinden het ook heel gezellig om samen bij het pleegpersoneel op de bank te liggen of op schoot. Je moet wel goed opletten, want we zijn heel goed in stuivertje verwisselen. Dan denk je de ene combinatie samen te zien liggen, en dan ligt er alweer een andere combi van ons. We mogen dan ook in elke combinatie van twee, of als er veel ruimte is alle vier, geadopteerd worden. Wel is er qua spelen en liggen een lichte voorkeur opgevallen: Bryan/Marie en Anne/Ferry, maar wat ons betreft is een andere combinatie ook mogelijk. Als je nog meer over ons wil weten, kijk dan vooral op de Facebookpagina naar onze filmpjes en foto’s.

Mocht iemand van jullie ons onze welverdiende gouden mand wil bezorgen dan mogen jullie mailen naar; mail@stichtingpoezensnuitjes.nl o.v.v. Bryan, Ferry, Anne & Marie

Momenteel verblijven wij in Arnhem-Zuid bij Richard, Lisette, de poezensnuitjes Kikiboo, Ieniemienie, Bonus & Caramela en de blafsnuit Sasa.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.

Tarja

Normaal gesproken plaatsen wij kittens nooit alleen, maar voor onze Tarja maken we een uitzondering. Lees haar verhaal:

TarjaHallo! Ik ben Tarja, een lief jong, knap en pittig meisje. Ik ben geboren rond 1 september 2021.Ik heb mooi nieuws, want ik mag op zoek naar mijn gouden mand!

Sinds een paar maanden ben ik bij stichting poezensnuitjes, ze hebben mij helemaal alleen buiten gevonden. Jullie hebben vast wel voorbij zien komen dat ik hier de bijnaam TT ( Terror Tarja) heb gekregen.
Nou, dat zal ik even toelichten hoor!
Naar mensen toe ben ik heel erg lief, ik ben dol op knuffelen en kopjes geven.
(Behalve naar de dierenarts toe, die wilde ik even goed kennis laten maken met mijn nageltjes en tandjes😾)
Maar andere katten…NEE, daar moet ik niks van hebben.
Bij mijn eerste pleegvrouwtje wonen 3 andere poezensnuitjes, die was ik wel de baas was met mijn gegrom. Ook deed ik dan pootje haken als ze voorbij kwamen of tikken als ze lagen te slapen, dat werd niet op prijs gesteld.
Ook de handen van pleegvrouwtje hadden het te verduren. Ik speel nogal fanatiek, en dan gebeurde het nog wel eens dat ik mijn nageltjes of tanden in haar handen zetten.

Omdat de andere snuitjes mij niet konden helpen omdat ze me uit de weg gingen, werd besloten dat ik naar opvoedkamp Eddie zou gaan.
Daar wonen meer snuitjes, die niet zo van mijn gegrom onder de indruk zouden zijn.
Ze hoopten daar te kunnen zien of er een snuitje was met een karakter wat bij me past, en dat ik wat meer van de kattentaal zou leren.
En dat ik zou leren dat de handen van mensen niet bedoeld waren om in te happen of krabben.

Ik heb daar een paar weken verbleven. Wanneer het zonnetje scheen ging ik lekker naar de tuinren en die claimde ik dan voor mezelf. Er mocht niemand anders bij!
Ik liet zien dat ik niet met me liet sollen, iedereen die in de buurt kwam viel ik aan met mijn nagels en tanden.
Van Mr Eddie was ik wel onder de indruk! Wat kan die streng kijken zeg!
Een aantal bleef bij me uit de buurt, maar er waren er ook een paar die niet bang voor me waren, en voor me gingen staan, daar werd ik wel een beetje bang van en dan ging maar in de achteruit bij hun vandaan. Maar zelfs Demi die dolgraag vriendje van me wilde worden, en de hele dag tegen me zat te proeten en kopjes wilde geven, gaf ik continu meppen en ik liet mijn diepe gegrom aan hem horen.
Bij pleegvrouwtje 2 kwam ik lekker op de bank liggen.
Ik ging dan knuffelen of sabbelen op een deken. Maar wanneer er dan weer anderen bijkwamen ging ik weer petsen, dat veroorzaakte wel wat spanning in huis.
Zij heeft wel een manier gevonden dat ik geen handen meer aanval, zodra ik dat deed ging ze blazen, en dan hield ik meteen op.

Op een dag toen ik in de tuinren was en iedereen weg wilde meppen, kwamen ze in opstand, en namen ze mij te grazen ipv ik hun, ik wist niet hoe snel ik weg moest komen, en sindsdien durfde ik niet meer naar buiten.
Toen pleegvrouwtje vlak daarna een hoop plukken haren op de grond vond, wist ze dat dit niet de plek voor mij was. Ik raakte gestrest door zoveel snuitjes om me heen.
Het is duidelijk dat ik de enige snuit in huis wil zijn, ik wil met geen enkele andere snuit iets delen. Ik wordt er niet gelukkig van, en pleegvrouwtjes willen juist dat ik heel gelukkig ben, daarom maken ze een uitzondering en mag ik naar een mand helemaal voor mij alleen. Ik kan me ook heel goed zelf vermaken.
.
Toen hebben de pleegvrouwtjes overlegd dat ik weer terug zou gaan naar pleegvrouwtje 1 en dat zij voor mij een huisje gaat zoeken waar ik de enige snuit ben.
Ik heb natuurlijk wel een paar wensen die ik graag in mijn gouden mandje zou zien.

Zoals gezegd, géén andere snuitjes!!! Ik ben ook geen beginnerssnuitje.
Geen kleine kindjes, omdat ik soms best wel lomp ben, is dat geen goed idee.
Wat oudere kinderen vanaf een jaar of 10 zou wel kunnen.
De mogelijkheid om vrij naar buiten te kunnen als ik gewend ben aan mijn nieuwe huis en personeel, ik wil niet voor de rest van mijn leven alleen achter een raam doorbrengen.
Ik wil ook graag heeeeel veel aandacht. Dus een huis waar ik hele dagen alleen thuis ben is niet wat ik zoek.
Een goede catering😸 ik ben een echt smulpaapje! Natvoer, daar maak je me heel erg blij mee.
Brokjes eet ik wel, maar ben er niet zo kapot van.

Ik ben geneutraliseerd, gevaccineerd en gechipt.

Denk je/jullie dat je me de mand kan geven die ik zoek?
Stuur dan een mail naar mail@stichtingpoezensnuitjes.nl en vertel me wat jij of jullie me kunnen bieden.

Pleegvrouwtje en ik kijken uit naar jullie mailtjes!

🐾 Tarja

Ik verblijf momenteel in Nijmegen

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.

Elso (Besproken tot nadere kennismaking)

Elso3Elso zoekt knuffelmand met veel aandacht. Elso is een jonge poes, geboren in maart 2021 en heeft een prachtige zwart met witte vacht. Zij is zelf aan komen lopen bij een gastgezin waar ze de voerbakjes leeg kwam eten in de schuur. Ze bleek geen chip te hebben en niemand mist deze slimme dame. Ze is door ons gechipt, geneutraliseerd, gevaccineerd en ontwormd en kreeg een upgrade naar de kattenkamer. Daar bleek ze enorm knuffelig, na 2 dagen kwam ze al op schoot. 

Elso heeft graag reuring om zich heen. Samen knuffelen, samen spelen, maar….. andere poezensnuitjes vind ze niets, ze vliegt ze zonder te twijfelen aan. Daarom zoeken we voor Elso een plekje die ze niet hoeft te delen met een andere poezensnuit.  We denken dat Elso ook wel graag een fris neusje op wil snuiven, maar het allerbelangrijkste vindt ze dat ze aandacht krijgt, véél aandacht.

Kan jij Elso een gouden mand geven, neem dan snel contact op met mail@stichtingpoezensnuitjes.nl en laat weten wat je haar kan bieden.
Elso verblijft momenteel in Rheden bij Arnhem.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.

Bobbie

BobbieBobbie werd verzorgd door mensen die op een camping woonden. Hij had daar een veilig plekje gevonden onder hun chalet. Toen deze mensen niet meer voor hem konden zorgen werd onze hulp ingeroepen. Het is dan altijd afwachten hoeveel vertrouwen zo’n snuitje in mensen heeft. In het begin snapte Bobbie er maar niets van dat hij in een kamertje was gezet. Hij zat hele dagen in de vensterbank naar buiten te kijken. Maar met een voorzichtige benadering liet hij zich aaien, en dat vond hij toch wel erg lekker. Voorzichtig kon hij zich er meer aan overgeven en begon z’n motortje te ronken. Hij liet al snel zijn dankbaarheid  tonen met veel likjes aan de hand die hem zo lekker kroelde.
Na enige tijd ontdekte hij nog iets. Er bestaan heerlijk zachte mandjes. Dat slaapt nog veel lekkerder dan zo’n vensterbank.

Oh wacht, Bobbie wil het zelf vertellen:
Pleegvrouwtje kwam ook nog met allerlei gekleurde muizen en balletjes aanzetten, maar dat zijn hele enge dingen. Echte veren zijn dan weliswaar minder eng, maar ook niet bedoeld om verder iets mee te doen.
Ondanks de hele goede eetlust rook pleegvrouwtje wel dat het in mijn mond niet in orde was. Bij de dierenarts bleek dan ook dat mijn gebit behoorlijk was aangetast. Daarom werd er ook een test op kattenaids gedaan. En tot erg grote schrik bleek deze positief. Voordat er wat aan mijn gebit gedaan werd, werd er nog een uitgebreide bloedtest gedaan. Dit ook omdat ik niet meer de allerjongste ben, ze denken dat ik zo’n 10 jaar oud ben. En gelukkig bleek er ook goed nieuws; alle bloedwaarden bleken in orde, ik ben dus nog niet ziek van de aids.
Daarna werd mijn gebit verwijderd. En weer liet ik iedereen versteld staan. Bij controle 2 weken later was alles al heel goed aan het herstellen. Alhoewel dat voor pleegvrouwtje ook weer niet zo’n grote verassing was. Ik at nog meer dan voorheen. En na de eerste week ging ik de hand van het pleegvrouwtje weer lekker aflikken😻

Ik vind het hier heel gezellig, ook met de andere poezensnuitjes. Die moesten wel eventjes wennen aan mij, maar ik heb nooit een bedreiging voor ze gevormd. En nu vinden zij mij ook leuk. In mijn nieuwe huis zou ik het ook wel leuk vinden als er nog een poezenmaatje woont, en er ook mensensnuiten zijn die lekker kunnen knuffelen en waar ik op schoot mag liggen. Want ook dat blijkt heerlijk te liggen. Hoewel niet zo lekker als een mandje, dus ik wissel die 2 wel af. Het moet er wel een rustig huishouden zijn, want als je te snel op mij afkomt of er is veel drukte, dan verstop ik me liever. Maar pleegvrouwtje vindt dat ik steeds stoerder wordt.

Aan mijn eten stel ik, ondanks dat ik geen tanden en kiezen heb, niet zoveel eisen. Ik kan prima brokken eten. Ik krijg hier elke dag ook wat zachtvoer. Ik eet daar alleen van als het paté is. Snoepjes hoef je niet in huis te halen. Wil je me toch een keertje extra verwennen, mag ik dan wat likjes van je ijsje?😺

Pleegvrouwtje zegt nog dat ik net zolang bij haar mag blijven tot de echt perfecte mand is gevonden. Als je denkt dat je die hebt, stuur dan een mailtje naar mail@stichtingpoezensnuitjes.nl en vertel hoe jouw mand eruit ziet. En vindt je mij erg leuk maar vindt je het feit dat ik aids heb wat spannend, stuur dan ook een mailtje. Alle mensen bij Poezensnuitjes kunnen je er veel over vertellen. Bijvoorbeeld dat je er heel oud mee kan worden. Ik mag alleen niet helemaal vrij lopen buiten. Een afgezette tuin of balkon zou ik lekker vinden, maar binnen kan ik mij ook goed vermaken.

Bobbie is gevaccineerd, gechipt en uiteraard ook gecastreerd. Hij verblijft momenteel in Rheden.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.

Blacky

BlackyHallo lieve lezers, hierrrrr ben ik, Blacky! Deze naam gaf de dame waar ik aan kwam lopen mij maar mijn pleegvrouwtje noemt me inmiddels Eucalypta, Kleine Heks, Draak of Monster….uuuuhhh…tsja, ik zal het maar meteen toegeven, ik ben echt een klein Heksje hoor 😊

Ik zal het even toelichten; ik heb moeten vechten om buiten te overleven, ik zorgde goed voor mijzelf maar daar moest ik wel wat voor doen, nl jagen, jagen en nog eens jagen en als dat niets opleverde dan probeerde ik eten te jatten, daar ben ik heeeeel erg goed in, al zeg ik het zelf 💪
En als ik mijn buit dan van het aanrecht of een bord roof moeten ze niet proberen het weer van me af te pakken want dan verander ik in een grommend en blazend Monster en kunnen ze die buit alleen nog met behulp van de fricandellentang weer van me afpakken 😅

Ik ben dus aan komen lopen op een camping, ik ben maar een klein heksenkatje en was graatmager dus eerst dachten ze dat ik nog een kitten was maar aan mijn tepels was te zien dat ik zelf al kittens had gezoogd en dus al volwassen ben, tante Judith heeft mijn leeftijd op 2 jaar geschat. Mijn kittens waren niet in de buurt, ik kon ze ook niet vertellen waar die gebleven zijn maar ze denken dat Douwe en zijn 4 broertjes ( die al eerder gevangen waren) mijn kids zijn. 

Pleegvrouwtje had na mij nog een tamme aanloopkat van de camping gehaald en die had het geluk dat ie een chip had, zijn Duitse vrouwtje was hem al een jaar kwijt en kwam hem huilend van geluk hier ophalen. Ik zat dat ontroerende tafereeltje eens te bekijken en dacht; alle vleermuisvleugels nog aan toe, waarom heeft degene die mij ooit aanschafte mij nou ook niet laten chippen? En eerlijk waar, ik was echt een beetje jaloers maar ook verdrietig tegelijk 😥
Die Duitse mevrouw zag mij op de keukentafel zitten en herkende mij, zij vertelde pleegvrouwtje dat ze mij vorige zomer ook al op de camping rond zag scharrelen, jaja, zo lang zorg ik al voor mij zelf. Omdat ik steeds mijn eigen kostje bij elkaar moest scharrelen en niet iedereen dat kon waarderen ben ik veel weggejaagd en dat is te merken, zodra ik iets lekkers ruik wil ik het HEBBEN en opvreten en verander ik in een vuurspuwende Draakje, ik zal dus alles doen om mijn buit te verdedigen 🐲

Als echte kleine Heks voel ik mij vandaag, de dag voor Halloween, Samhain-erig, ik voel aan mijn heksenwater dat het tijd is om oude dingen los te laten en me voor te bereiden op een nieuwe toekomst. Ik vertel dus heel eerlijk hoe ik ben, dat ik daar niets aan kan doen en ga op zoek naar mijn eigen heksenmandje om een heerlijk rustig heksenleventje te leiden.

Doordat ik mensen niet helemaal meer vertrouw en er in eerste instantie vanuit ga dat ze mij weg slaan of schoppen heb ik last van ‘omslaggedrag’, ik wil eigenlijk heel graag bij ze op schoot liggen en geaaid worden maar dan ineens wordt het me teveel en bijt ik ze, niet heel hard, ik bijt echt niet door hoor maar toch…ze schrikken zich dan een heksenhoedje.
En soms wil een mens me aaien en heb ik daar helemaal geen zin en dan haal ik even uit en werp ze de ‘🌩blik’ toe, hands off please! Als je dan goed naar mijn heksentaal luistert is er niets aan de hand, we blijven gewoon vriendjes maar wel onder mijn heksenvoorwaarden hè? 🦇
Mijn pittige karakter is volgens pleegvrouwtje een beetje heftig voor kleine mensenkinderen dus lijkt het haar niet verstandig dat die in mijn nieuwe heksenmand aanwezig zullen zijn, mij boeit het niet, ik verander ze met mijn toverstokje zo in een 🐸 en dan heb ik er geen last meer van maar pleegvrouwtje vindt dat een slecht idee.

Met andere katten en honden heb ik geen probleem, ik kan prima met ze samen leven als ze maar niet te klef zijn en vooral uit mijn aura blijven. Op het moment dat ze aan mijn eten willen komen heb ik daar wel problemen mee en verander ik weer in een grommend Monster, tsja, er zijn grenzen hè? Soms vind ik andere katten zelfs bijna leuk, dat is als we samen achter een balletje aan jagen, dan vergeet ik mijn heksenmanieren even 😏. 

Nou, rest mij nog te vertellen dat ik gevaccineerd en gesteriliseerd ben en dat ik nu gelukkig wel zo’n chip heb dus als ik in de toekomst op mijn heksenbezempje te ver van huis vlieg en mijn navigatie niet meer werkt brengt die chip mij hopelijk weer veilig in jouw armen terug, ik denk dat jij dan ook tranen van ontroering zult huilen dat je je eigen kleine Heksje weer terug gevonden hebt…oh,wow, ik zie dat magische moment al helemaal voor me…zucht….

Pfieuw, het is wat hoor, pleegvrouwtje krabt zich net nog even op haar hoofd, nee ze heeft daar geen beestjes lopen maar vraagt zich af waar dat Heksenmandje dan staat en of het überhaupt wel bestaat maar ik weet het zeker, echt waar, ergens zit nu een wijze, geduldige grote mensenheks met een kopje kruidenthee in haar 🔮 te turen op zoek naar een nieuw heksenmaatje en dan ineens,⚡BAM!..,ziet ze mij en weet ze het zeker…Ik ben degene die zij op haar bezem mee wil nemen op avontuur!!!

Ben jij die heks die zich door mij wil laten betoveren, stuur even een mailtje dan naar mail@stichtingpoezensnuitjes.nl, ik wacht in Dieren op je, tot gauw 🖤

Zo, nu ga ik even bedenken of ik vanavond eten voor de Elfjes buiten ga zetten of het zelf maar op zal eten…lastige keuze 😇
Ik ga er even een kaartje voor leggen, ik kan die Elfjes natuurlijk ook gewoon opeten 🤔 Nee, laat ik me vanavond maar eens netjes gedragen, fijne avond mensen en voor morgen; Happy Halloween! 🎃

Jullie snappen dat ik mijn verhaal op Halloween heb geschreven, helaas kwam die heksenmand er niet voor mij.
Maar er komen nog veel meer Halloween avonden, die ik graag samen met jou door wil brengen.
Maar de andere dagen van het jaar breng ik ook graag met je door hoor 🙂

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.

.

.

zie ook Voorwaarden voor Plaatsing

.

.